Bekijk de kaart

Je staat op een IJdijk. Lees hier de verhalen op deze locatie.

Verleden

Het Mandje

Verleden

Olofspoort en -kapel

Verleden

Religieus monument

Verleden

Oude Kerk

Heden

Zeedijk

Heden

Centraal Station

Zeedijk

Het Mandje, het eerste homocafé

Café ’t Mandje op de Zeedijk 63 werd in 1936 geopend door uitbaatster Bet van Beeren. Waar homoseksualiteit in die tijd nog vaak een taboe was, kon men in ’t Mandje gewoon zichzelf zijn. Bet van Beeren zelf was een uniek figuur, die zelf ook openlijk voor haar homoseksualiteit uitkwam. Als ze niet achter de bar de mensen vermaakte met verhalen en zang, dan reed ze wel op haar motor door de stad, achter de meiden aan.

Aangeboden door IJdijkenroute

Zeedijk

Symboolfunctie

’t Mandje is door de jaren heen het symbool geworden van vrijheid en het karakter van Amsterdam, met de Zeedijk in het bijzonder. Bet van Beeren overlijdt in 1967, waarna zij drie dagen opgebaard ligt op het biljart van het café. Jaren lang blijft het café gesloten, onder toezicht van haar zus Greet van Beeren, om het originele karakter ervan te behouden. De plek staat tot op de dag van vandaag symbool voor de Amsterdamse tolerantie voor homoseksuelen.

Aangeboden door IJdijkenroute

Zeedijk

Zeedijk

Heropening

In 2001 besluit het Amsterdams Historisch Museum een deel van het interieur te reconstrueren in haar museum en een eerbetoon te brengen aan het café. Ook het echte Amsterdamse karakter en de pioniersfunctie als eerste homo café zijn voor het museum van grote waarde. Een aantal jaren later wordt besloten ook het café aan de Zeedijk weer te openen. Loop eens binnen om te oude sfeer te proeven en om te kijken naar de tientallen stropdassen en andere souvenirs uit de tijd van Bet van Beeren. Café ’t Mandje is venster nummer 36 in de Canon van Amsterdam.

Zeedijk

Tolerantie

Café 't Mandje staat nu symbool voor de tolerantie in Amsterdam. Ieder jaar organiseert de stad de Gay Pride, waarbij tienduizenden homoseksuelen feest vieren in de stad. Een dergelijk feest was in 1936 nog ondenkbaar..

Aangeboden door IJdijkenroute

Gerelateerd op oneindignoordholland.nl

  Uithangbord van café 't Mandje
  Bet van Beeren
  Greet van Beeren
  De Amsterdamse Zeedijk, een straat met vele gezichten

Lees verder op Oneindignoordholland.nl

Zeedijk

Sint Olofspoort en Sint Olofskapel

Wie zeshonderd jaar geleden over de Zeedijk richting Amsterdam liep, vond op deze plek de grens van de stad. Want deze steeg liep door de Sint Olofspoort, een van de drie toegangspoorten die Amsterdam rond 1400 had.

Aangeboden door Bureau Monumenten & Archeologie

Zeedijk

Poorthuis

De Sint Olofspoort werd gebouwd tussen 1370 en 1380, en stond over een gracht die was aangelegd voor verdediging van de stad en afwatering van het overtollige water vanuit het achterland op het Damrak. Voor de wachters was er een poorthuis, op de plek waar nu een café gevestigd is (op de hoek met de Nieuwebrugsteeg, nummer 15). In de 15de eeuw werd de gracht gedempt en werd naast de poort een kapel gebouwd.

Op de plek van het voormalige poorthuis en de kapel is in 1969-1970 een opgraving uitgevoerd. In de voormalige gracht werden op twee plekken veel vondsten aangetroffen. Precies daarboven bleken twee stortkokers in de muur van het poorthuis te zitten. Hierdoor gooiden de wachters hun afval en etensresten in de gracht. De vondsten boden een mooie kans om te onderzoeken hoe de wachters leefden.

Het drinkgerei bestond uit kannen, bekers en drinkschaaltjes van steengoed, een zeer hard gebakken soort aardewerk dat in het Duitse Rijnland werd geproduceerd. Deze voorwerpen kwamen uit Siegburg en Langerwehe. Verder waren er schalen en borden van het zachtere, roodbakkend aardewerk, dat in Amsterdam was gemaakt. Aanwijzing voor de aanwezigheid van een pottenbakker in de stad rond 1400 komt van het productieafval dat is opgegraven aan de Prins Hendrikkade.

Uit onderzoek naar de voedselresten blijkt dat hier rund-, varkens- en schaapvlees werd gegeten. De grote hoeveelheden schubben en graten wijzen op de consumptie van vele soorten zoet- en zoutwater vis. Onderzoek naar pitten wees uit die hier als fruit kersen, pruimen, druiven en bramen werden gegeten. Opvallend genoeg zijn er geen pitten van appels en peren gevonden.

Aangeboden door Bureau Monumenten & Archeologie

Zeedijk

Zeedijk

Gebruiksvoorwerpen

Er zijn veel verschillende gebruiksvoorwerpen opgegraven. Een schaakstuk, speelschijven, bikkels en een kegelspel vertellen ons iets over het tijdverdrijf van de wachters tijdens hun dienst in de poort. Andere bijzondere vondsten zijn bijvoorbeeld een ridderhelm, tollen en een houten duif. Die laatste werd gebruikt als speelgoed of als oefenstuk om op te schieten door leden van de schutterij. In 1425 breidde Amsterdam uit met de Singel, Kloveniersburgwal en de Geldersekade. Daarmee kwam de poort binnen de nieuwe omwalling te liggen, en kreeg het een nieuwe bestemming als gevangenis. In 1618 werd de voormalige poort gesloopt en werden hier huizen gebouwd.

Zeedijk

Sint Olofskapel

Direct tegen de voormalige poort werd rond 1440 op de gedempte gracht de Sint Olofskapel gebouwd. Na een verwoestende brand in 1966 was weinig meer dan de 17de-eeuwse gevel intact, waardoor archeologisch onderzoek mogelijk werd. In 1991 werd de binnen de muren gelegen Jeruzalemkapel opgegraven. Deze werd in 1490 aan de Zeedijk gebouwd en bevatte de fundering van nog meer bebouwing. De vorm daarvan wijst erop dat hier een kopie stond van het 12de-eeuwse Heilige Graf in Jeruzalem. Zo konden Amsterdammers hun eigen, nagebouwde graf van Christus vereren.


Alleen naar wie de poort is vernoemd, is nog niet helemaal zeker. Misschien de middeleeuwse, Noorse koning Sint Olaf, waarmee Amsterdammers dankzij handelscontacten bekend mee waren. Het is ook mogelijk dat hier Sint Odulphus werd vereerd, de beschermheilige van dijken.

Aangeboden door Bureau Monumenten & Archeologie

Gerelateerd op oneindignoordholland.nl

  Haarlemmerplein, een wagenplein
  Een kasteel in Amsterdam
  De Spaarndammerdijk en het landschap
  Een kasteel in Amsterdam

Lees verder op Oneindignoordholland.nl

Zeedijk

Religieus monument in de hoerenbuurt

De prostitutie wordt wel het oudste beroep ter wereld genoemd. Waar of niet, het Red Light District in Amsterdam bevindt zich in ieder geval in het oudste gedeelte van de stad. Shabby barretjes, nauwe steegjes en rode lichten geven de rosse buurt een schimmige sfeer. Het gebied heeft echter een hoge historische waarde. In het hart van deze unieke buurt staat het oudste nog bestaande gebouw van Amsterdam: de Oude Kerk. Volgens de directeur van het monument hebben de meeste dames achter de nabijgelegen ramen er niets mee. Maar het is een juweel op het gebied van religieus erfgoed.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Zeedijk

Oude kerk, hoofdkerk van Amsterdam

Op de plek waar de Amstel uitmondde in het IJ en oeverwallen van klei opwierp, bouwden de eerste bewoners van Amsterdam in de dertiende eeuw een houten kapelletje. In de tweede helft van de dertiende eeuw werd het hout vervangen door steen. Na 1300 bouwden de Amsterdammers er een grote hallenkerk, die in de loop van de eeuwen flink vergroot werd. De bisschop van Utrecht wijdde de kerk in 1306 aan Sint Nicolaas, de beschermheilige van de zeelieden.

De Oude Kerk werd de hoofdkerk van de stad. Maar ongeveer honderd jaar later verrees er een nieuwe grote kerk aan de Dam die als snel de belangrijkste zou worden: de Nieuwe Kerk. De kerk op de wallen kreeg hierdoor al gauw de naam Oude Kerk.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Zeedijk

Zeedijk

Beeldenstorm in de Oude Kerk

In 1566 woedde de Beeldenstorm door Nederland.. Protestanten waren tegen het katholicisme en de verering van heiligen en vernielden de heiligenbeelden en andere religieuze kunst in vele kerken Ook de Oude Kerk moest eraan geloven. Van altaren tot heiligenbeelden, alles werd gesloopt. Alleen beelden die te hoog hingen om bij te kunnen bleven gespaard. In 1578 vond de Alteratie plaats: het katholieke stadsbestuur in Amsterdam werd afgezet. De Oude Kerk werd in dit jaar definitief ingericht voor de Protestantse eredienst.

Zeedijk

De Oude Kerk als ‘huiskamer van Amsterdam’

In de loop der eeuwen heeft er zich van alles afgespeeld in de Oude Kerk. Beroemde mensen zijn er getrouwd, bijvoorbeeld Rembrandt. Of begraven, zoals de zeeheld Jacob van Heemskerck. Maar de Oude Kerk had niet enkel een religieuze functie. In de vroegste fase bootten de vissers er hun netten er repareerden er hun zeilen. Daarnaast is de kerk altijd een levendige ontmoetingsplaats voor inwoners en handelaren geweest. Vandaag de dag dient ze ook al concertzaal, ontvangst- en expositieruimte. Al is het contrast met de omliggende kamertjes misschien groot, de Oude Kerk is al meer dan 700 jaar de ‘huiskamer van Amsterdam’.

Door: Aby Grupstra

Aangeboden door Amsterdam Museum

Gerelateerd op oneindignoordholland.nl

  De Oude Kerk gezien vanaf de Oudezijds Voorburgwal
  De Lastage: decor van een oorlog
  Biografie van een plek: Zeedijk 108-116
  Oude Kerk

Lees verder op Oneindignoordholland.nl

Zeedijk

De Oude Kerk en archeologie

In 1306 werd de Oude Kerk, toen een nieuw gebouw van steen, door de bisschop van Utrecht gewijd aan Sint Nicolaas. Dit pronkstuk van de stad is in de eeuwen die volgden vele malen uitgebreid, verfraaid en, in de 20ste eeuw, grootscheeps gerestaureerd.

Aangeboden door Bureau Monumenten & Archeologie

Zeedijk

Restauratie en opgravingen

In 1951 bleek dat eeuwenlang intensief gebruik zijn sporen had nagelaten, de Oude Kerk was te bouwvallig om voor het publiek open te houden. De langdurige restauratie die volgde duurde van 1955 tot 1979. Daarbij werd ook meerdere malen archeologisch onderzoek uitgevoerd om inzicht te krijgen in de verschillende bouwfasen van de kerk, in het bijzonder de vroegste periode.

Een belangrijke vondst werd in 1963 gedaan, toen in de kerk op vier meter diepte een zeer oud graf bleek te liggen. Deze begraving in een boomkist is gedateerd in de 13de eeuw, wat doet vermoeden dat vóór de bouw van de stenen kerk in 1300 hier in ieder geval een begraafplaats lag. Misschien stond er ook een kleine houten kerk.

De opgraving van middeleeuwse huisresten in 1983 naast de Wijde Kerksteeg gaf een idee van hoe deze buurt er in de 13de eeuw uit zag. In 1250 stonden aan de dijk (Warmoesstraat) houten huizen van 10 x 3 à 5 meter. De mestkuilen die hier ook gevonden werden, wijzen erop dat hier ook vee werd gehouden. Afgaande op de vondst uit 1963 lag achter de huizen een kleine begraafplaats. Uit de opgraving in 1983 is ook gebleken dat hier rond 1300 voor huizenbouw steen werd gebruikt. Daarmee is dit het vroegst bekende, gedeeltelijk stenen huis van de stad. Mogelijk stond het huis in verband met de kerk, die ook in deze tijd in steen werd gebouwd.

Aangeboden door Bureau Monumenten & Archeologie

Zeedijk

Zeedijk

Een oorsprong rond 1300

Rond 1300 werd op het Oudekerksplein grond aangebracht om een terp aan te leggen voor de bouw van de stenen kerk. Dit was een hallenkerk van 41 meter lang en 18 meter breed. Ook werd rond 1300 een twee meter brede sloot gegraven, als begrenzing van het kerkterrein. Deze werd omstreeks 1350 alweer gedempt, toen het gebied verder werd opgehoogd voor een verbreding van de kerk. Tot in de 17de eeuw werd rond de kerk begraven. De begravingen in de kerk gingen door tot 1865.

Zeedijk

Verschillende bestemmingen

Het tegenwoordige uiterlijk van de kerk kwam tot stand na door de grote uitbreidingen uit de 16de en 17de eeuw. Op de kaarten van Cornelis Anthonisz. en Balthasar Floris is goed de vergelijking onderling, en met de kerk van vandaag te maken. Ook al lijken de twee afbeeldingen op elkaar, in de tijd tussen het maken van de kaarten is toch veel gebeurd. In 1566 werd een nieuwe kerktoren gebouwd en in datzelfde jaar werden tijdens de Beeldenstorm door Hervormingsgezinde gelovigen vele heiligenbeelden en altaren vernield. Nadat de stad in 1578 overging tot een protestants bestuur (Alteratie), veranderde de Oude Kerk van een katholieke naar een protestantse kerk.

Sinds de heropening in 1979 is het gebouw niet alleen weer als kerk in gebruik, er worden bijvoorbeeld ook concerten gegeven. Ook dat is een functie die de kerk al eeuwen heeft: zo speelde de componist J.P. Sweelinck tot zijn dood in 1621 graag in de avond op het orgel, terwijl de stadsbewoners binnen kwamen lopen om hiernaar te luisteren en met elkaar een praatje te maken.

Aangeboden door Bureau Monumenten & Archeologie

Gerelateerd op oneindignoordholland.nl

  Stompetoren: Historische kerk
  Engelmunduskerk: het oudste kerkje van West-Nederland
  Een kasteel in Amsterdam
  Kop Nieuwendijk en Sint Jacobskapel

Lees verder op Oneindignoordholland.nl

Zeedijk

De Amsterdamse Zeedijk, een straat met vele gezichten

De tekst op het straatnaambordje van de Zeedijk in Amsterdam is zowel in het Nederlands als in het Chinees weergegeven. Er bevinden zich Chinese winkeltjes, toko’s, restaurants en zelfs een boeddhistische tempel. De levendige Zeedijk wordt vandaag de dag gezien als het hart van de Amsterdamse Chinese buurt. Het is maar lastig voor te stellen dat deze oude straat ooit een echte dijk langs zee was, met zilte lucht en zeilen aan de horizon.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Zeedijk

Bescherming tegen de Zuiderzee

De Zeedijk, aanvankelijk de Sint Antoniesdijk, werd aangelegd als waterkering die het achterland beschermde tegen het water van de Zuiderzee. De dijk vormde een onderdeel van de zestig kilometer lange handelsroute van Muiden naar Velsen. Noorse zeelieden bouwden in 1387 de Sint Olafspoort, een stadspoort aan de kop van de Zeedijk, en de handel met de Oostzeelanden bloeide op. In de loop van de eeuwen groeide Amsterdam uit tot een belangrijke havenstad.

Rond 1500 was de Zeedijk een straat van stand. Er stonden koopmanshuizen en er hebben zelfs burgermeesters gewoond. Maar na de aanleg van de luxueuze Herengracht aan het begin van de zeventiende eeuw verhuisden de rijke kooplieden. De Zeedijk werd een uitgaansgebied voor zeelieden. In danshuizen werd er gedanst, gedronken en af en toe geknokt. ’s Avonds was het er vaak niet pluis, maar de Zeedijk was tot in de jaren veertig van de twintigste eeuw een ware feeststraat.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Zeedijk

Zeedijk

De buurt van de Zeedijk verloederde

Tijdens de Tweede Wereld Oorlog ging het leven op de Zeedijk door, althans voor zover mogelijk. Vanaf de jaren zestig kreeg de buurt het lastiger. De Amsterdamse haven groeide uit zijn jasje en verplaatste naar het westen. Veel cafés en buurtwinkels op de Zeedijk moesten sluiten vanwege gebrek aan klandizie. Er werden geen nieuwe investeringen gedaan. Het gebied werd door het stadsbestuur verwaarloosd en verpauperde. In de jaren zeventig was de straat berucht om de drugshandel die er plaatsvond. Verslaafden zorgden dag en nacht voor overlast. De Amsterdamse Zeedijk was een no-go area geworden.

Zeedijk

Wederopbouw van de Zeedijk

Buurtbewonders pikten het niet langer en kwamen in actie. Ze wilden hun gezellige straat terug. Op hun aandringen richtte de gemeente in 1985 de NV Economisch herstel Zeedijk op. De NV kocht panden op en verhuurde ze door aan legitieme ondernemers. Zo werd de negatieve spiraal doorbroken en knapte de buurt weer op. Tegenwoordig hangt er in de Zeedijk opnieuw de bruisende sfeer van vroeger, met een internationaal tintje en beroemde cafés. Feestgangers kunnen hun hart weer ophalen.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Gerelateerd op oneindignoordholland.nl

  De Lastage: decor van een oorlog
  Biografie van een plek: Zeedijk 108-116
  De Waag in Amsterdam, een multifunctioneel monument
  Het Mandje

Lees verder op Oneindignoordholland.nl

Zeedijk

De mooiste wachtkamer van Amsterdam Centraal

De typisch Amsterdamse gevels tekenen zich af tegen de roze avondlucht. Ik kijk naar buiten, terwijl de trein langzaam het station binnen rijdt. Zodra ik op het perron stap valt mij oog op een groot gouden hek. Vreemd, ik ben hier inmiddels honderdduizend keer geweest, maar dit hek is me nog nooit opgevallen. Waar zou het voor zijn? En welk verhaal zou erachter schuilgaan? Misschien is het tijd om eens de geschiedenis in te duiken van het Centraal Station te Amsterdam.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Zeedijk

Binnenstad afgesloten van het IJ

Voordat het Centraal Station werd gebouwd, had Amsterdam twee spoorwegverbindingen met elk een eigen station. In 1869 gaf de regering in Den Haag de opdracht een centraal station te bouwen op een kunstmatig eiland in het IJ. Het station werd hiermee buitendijks aangelegd. In Amsterdam was er veel discussie over, omdat de binnenstad dan niet meer in verbinding zou staan met het open water van het IJ.

Toch kreeg de regering haar zin. In 1875 ontwierpen architecten P.J.H. Cuypers en A.L. van Gendt het gebouw. Het station werd gebouwd tussen 1881 en 1889, duidelijk in de stijl van Cuypers’ andere ontwerpen (o.a. het Rijksmuseum): klassiek en rijk versierd. De gevel van het Centraal Station is versierd met beelden over zeevaart. Op deze manier werd het verleden van de stad Amsterdam vereerd. Maar het mooiste stukje van het station was niet zichtbaar aan de voorkant.

Aangeboden door Amsterdam Museum

Zeedijk

Zeedijk

De Koninklijke wachtkamer

Het grote gouden hek blijkt het hek van de Koninklijke Wachtkamer te zijn. Het Koningspaviljoen werd gebouwd aan de oostzijde van het station, speciaal voor de leden van het Koningshuis. Het interieur werd door George Sturm versierd met scènes die het Koninklijk Huis en het koninklijk gezag uitbeelden. Het Koningshuis had zo een mooie en luxueuze privéwachtruimte. Willem III kon er zijn koets stallen op de speciaal daarvoor ingebouwde parkeerplaats. Tegenwoordig kan daar de auto van Koningin Beatrix geparkeerd worden. De Koninklijke wachtkamer is tot op heden bijna nooit toegankelijk voor gewone stervelingen.

Zeedijk

Verbouwing Centraal Station

Door de jaren heen is er veel aan het station verbouwd of bijgebouwd. Sinds 1997 word er gewerkt aan een grote renovatie van Amsterdam Centraal. De voorzijde word grondig aangepakt en er komt een nieuwe metrolijn tot stand, de Noord/Zuidlijn. Of het wat wordt dat moeten we maar afwachten. Ik ben in elk geval benieuwd wat er vanachter de schotten vandaan zal komen. En wie weet is het ooit nog eens mogelijk om achter het gouden hek te kijken, naar de mooiste wachtkamer van het station.

Door: Aby Grupstra

Aangeboden door Amsterdam Museum

Gerelateerd op oneindignoordholland.nl

  Centraal Station van af het IJ gezien
  Centraal Station, Stationhal
  Centraal Station
  Amsterdam gaat ondergronds

Lees verder op Oneindignoordholland.nl

Zeedijk

Over IJdijken

Het ontstaan van de stad Amsterdam en haar achterland loopt parallel aan de ontwikkeling van de IJdijken die het land tegen het water beschermen. De eeuwenlange strijd die Nederland heeft gevoerd met het water heeft het land en haar inwoners gevormd. Langzamerhand en met vallen en opstaan, heeft men het water weten te temmen om er vervolgens gebruik van te maken. Zonder haar gunstige ligging ten opzichte van de Amstel, het IJ, het IJsselmeer en de Noordzee zouden de stad en haar achterland zich nooit hebben kunnen ontwikkelen tot wat zij nu zijn. Een groot deel van de IJdijken vormen tevens nog steeds de primaire waterkering voor de stad en haar achterland.

De IJdijkenroute ontsluit de IJdijken tussen Velsen en Muiderberg, via Amsterdam. De IJdijkenroute heeft als doel de dijken zichtbaar en beleefbaar te maken en de verborgen verhalen van de dijken te vertellen. De route richt zich op het uitdragen van de landschappelijke, waterkerende, recreatieve, educatieve en cultuurhistorische waarden van de dijken.

Ontdek de IJdijken!

Praktisch

De IJdijkenroute loopt van het Pontplein in Velsen naar het Voorland in Muiderberg en is ongeveer 60 km lang. Om de hele route in één keer te kunnen doen kun je het beste de fiets nemen, maar in etappes fietsen kan natuurlijk ook. Je kunt zowel op het Pontplein in Velsen als op het Centraal Station in Amsterdam een OV-fiets huren. Ook in Muiderberg en Muiden zijn fietsen te huur. Natuurlijk kun je de IJdijkenroute ook wandelen!

Tussen het Pontplein in Velsen en Amsterdam Centraal vaart de Fast Flying Ferry. Je fiets kan mee op de boot, en de reis duurt slechts 25 minuten! Kijk voor meer informatie op www.fff.nl.

Vanaf de startlocatie in Muiderberg aan de IJsselmeerweg vertrekt Bus 110 naar station Weesp. Vanaf daar gaan treinen richting Amsterdam en Utrecht. Kijk voor actuele reisinformatie op www.9292.nl.

Partners:

Oneindig Noord-Holland
Provincie Noord-Holland
Sparked
Gemeente Haarlemmerliede & Spaarnwoude
Gemeente Velsen
Amsterdam Museum
Bureau Monumenten & Archeologie, Gemeente Amsterdam
Museum het Rembrandthuis
Museum het Schip
Noordhollands Archief
Gemeente Amsterdam
Dienst Landelijk Gebied
Staatsbosbeheer
Gemeente Diemen
Gemeente Muiden
Stadsherstel
Regio Gooi en Vechtstreek

Zeedijk
Jodenbreestraat

Zeedijk

Haarlemmerdijk
Bekijk de gehele IJdijken route van A tot Z

Zeedijk
1 Vertrek in zuidelijke richting naar de Warmoesstraat (via de Olofspoort) naar de Dam
500m
2
Neem één van de steegjes aan de linkerkant van de Warmoesstraat om bij de Oude Kerk te komen.
3
Op Warmoesstraat nummer 141 zit wel een heel bijzonder winkeltje!
4 Op de Dam aangekomen, sla rechtsaf en loop voor de Bijenkorf langs. Steek over richting het Paleis op de Dam.
100m
5 Sla na de H&M rechtsaf de Nieuwendijk in en volg deze tot de hoek met de Nieuwe Nieuwstraat
150m

Zeedijk
1 Loop in zuidelijk richting de Zeedijk op en volg deze tot aan de Nieuwmarkt
400m
2
Kijk in de zijstraten eens links en rechts. Je kunt hier nog goed zien dat je op een dijk staat!

Zeedijk

IJdijkenroute Amsterdam – Velsen

De IJdijkenroute tussen Velsen en het centrum van Amsterdam is een eerste aanzet naar meer routes over de IJdijken. Uiteindelijk hopen we zo de route richting Muiden, Monnickendam en Beverwijk te kunnen verlengen. Vanaf juli 2011 zullen we hiermee aan de slag gaan!